Polska jest krajem, do którego coraz liczniej przyjeżdżają cudzoziemcy. Zjawisko nasilających się ruchów migracyjnych obecne jest w całej Unii Europejskiej. Do Polski trafiają cudzoziemcy z całego świata. Cele ich przyjazdu są bardzo różne. Dla jednych Polska jest krajem bezpiecznego pobytu oraz miejscem, gdzie mogą uzyskać międzynarodową ochronę.

Birma, ze względu na swoją skomplikowaną historię najnowszą, w tym wieloletnią izolację, jest krajem stosunkowo mało znanym. Jej położenie między dwiema wielkimi cywilizacjami, chińską i indyjską, pozwoliło na czerpanie z obu, a jednocześnie na stworzenie własnej, odrębnej kultury. Ludność Birmy jest bardzo zróżnicowana etnicznie i liczy obecnie ok. 50 mln mieszkańców. Birmańczycy stanowią dwie trzecie populacji.

Ośrodek Dżiwodaja (Jeevodaya) w stanie Czatisgar (Chhattisgarh) to mały skrawek Indii, do którego pojechałam, aby spotkać dobro. Jadąc tam, wiedziałam, że do Indii można się zrazić, ze względu na istniejący tam niezmiennie od z górą dwóch tysięcy lat porządek kastowy, mocno zakorzeniony w świadomości Indusa od poczęcia, biedę, nierówności społeczne, przeludnienie, brud, hałas na ulicach.

Dla Polek, które ch oć trochę mieszkały w Chinach i nieco poznały ten kraj, urodzenie się w nim kobietą wydaje się dosyć niefortunne. Swoje spostrzeżenia zapisuję z perspektywy Polki, żyjącej w 2010 roku w wolnym kraju, w którym demokracja i względne równouprawnienie kobiet i mężczyzn są już sprawą oczywistą, choć nie zapominamy, że to drugie jest efektem trudnej walki naszych przodków. Korzystamy z tych darów każdego dnia, nie zastanawiając się nawet, jak żyją mieszkanki wielu innych krajów.

Podobno, aby poznać kulturę danego kraju nie wystarczy spędzić tam wakacji. Należy tam pobyć, pomieszkać, popracować, aby poznać.

Ostatnie pół roku "pobyłam", "pomieszkałam" i "popracowałam" w Ekwadorze. Wszystko po to, aby dowiedzieć się jak najwięcej o tym niewielkim, acz niezwykle różnorodnym i bogatym w tradycje państwie.

Formalna edukacja w Tanzanii została zorganizowana na wzór angielskiego systemu nauczania. Obowiązek szkolny rozpoczyna się w wieku siedmiu lat, a szkoła podstawowa ma siedem klas. Obowiązująca podstawa programowa jest wspólna dla wszystkich szkół podstawowych, również tych prywatnych - z wyjątkiem prywatnych szkół międzynarodowych. W publicznych szkołach podstawowych językiem wykładowym jest język swahili, a obowiązkowym językiem obcym, nauczanym codziennie, jest język angielski...

Jaka Polska jest każdy widzi. Jednorodna, homogeniczna, w kontrze do wielokulturowych trendów Zachodniej Europy. Czy, aby na pewno?

Podczas, gdy globalizacja puka do naszych drzwi, grożąc widmem masowych migracji, już od lat oknem wchodzi obcość. I to nie tylko bliska kulturowo i terytorialnie obcość pogranicza, ale egzotyczna - azjatycka.

Wietnam leży ponad 10 000 km od Polski, w południowo-wschodniej części Azji. Sąsiadami Wietnamu są Chiny od północy, Laos i Kambodża od zachodu, zaś od wschodu rozciąga się wybrzeże Morza Południowochińskiego.

Na powierzchni tylko nieznacznie większej od Polski mieszka prawie dwa razy więcej ludności, głównie w obszarach delty dwóch największych rzek Wietnamu - Mekongu i Rzeki Czerwonej.

W Wietnamie Nowy Rok nosi nazwę Tet, czyli spojenie bambusowej łodygi, które symbolizuje kolejny etap życia. Data święta jest ruchoma, ponieważ wyznaczana jest na podstawie kalendarza księżycowego. Obecnie został on wyparty przez kalendarz gregoriański, jednak w dawnych czasach regulował prace na polach uprawnych, a więc również czas wolny: świąt i festiwali.

Jakie są pierwsze skojarzenia na dźwięk nazwy miasta "Ha Noi"? Prawdopodobnie, jako stolica Wietnamu, jest ono utożsamiane z całym państwem, a zatem na myśl mogą przychodzić takie tytuły, jak: "Czas apokalipsy", "Full metal jacket", "Pluton", "Łowca jeleni". Mogą teżsię kojarzyć z hasłami: Indochiny, Francja,  konferencja genewska, liczba 17, Sajgon (również jako synonim bałaganu), sierp i młot oraz obraz mile uśmiechającego się staruszka Ho Chi Minha.

Co można powiedzieć o młodych Wietnamczykach, którzy uczęszczają do polskich szkół? Często słyszy się, że ci, którzy od niedawna są w naszym kraju mają problemy z językiem polskim, czasem zachowują się w dziwny sposób, są wycofani. Przede wszystkim jednak uważa się, że cechuje ich duża kultura osobista, a w przypadku dzieci - brak problemów wychowawczych...